Amasya iftar vakti 2026

Her Ramazan ayı geldiğinde, Amasya’nın sokakları rengarenk bir melodiyle uyanır. Davul sesleri, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte mahalleleri sarar; bu sesler, sahura kalkmanın ve yeni bir günün habercisi olmanın yanı sıra, kültürel bir gelenek olarak da yerini alır. Geçen yıl, sabahın serinliğinde, Kızlar Sarayı’nın önünde, davulcunun sesiyle uyanmıştım. Amasya’nın dar sokaklarında yankılanan bu melodiler, insanları sahura davet ederken, aynı zamanda komşuluk ilişkilerini de pekiştiriyor. Burada yaşayanlar bilir ki, sahur vakti, sadece yemek yeme zamanı değil; aynı zamanda ailelerin bir araya geldiği, sofra etrafında muhabbetlerin eksik olmadığı bir an. Her mahalledeki davulcu, kendi tarzıyla bu geleneği yaşatıyor. Kimisi daha neşeli, kimisi ise daha ağırbaşlı bir ritimle sahura kalkmaya davet ediyor. Amasya’nın her köşesinde bu gelenek, insanların Ramazan ruhunu hissetmesini sağlıyor.

Ramazan ayı, Amasya’da sadece oruç tutmakla kalmıyor; aynı zamanda lezzetli tatlıların ve hamur işlerinin de dönemi. Geçen yıl, iftardan sonra mahalledeki fırından yükselen sıcak ekmek ve poğaça kokusu, beni hemen mutfağa yönlendirmişti. Amasya’ya özgü olan ‘Börek’ ve ‘Simit’ gibi hamur işleri, iftar sofralarının vazgeçilmezleri arasında yer alıyor. Ancak Ramazan’a özel olarak hazırlanan ‘Güllaç’ ve ‘Şekerpare’ tatlıları, bir başka güzel. İftarda açlığınızı bastırdıktan sonra, bu tatlılardan bir dilim almak, adeta Ramazan’ın keyfini iki katına çıkarıyor. Yerel pastanelerde yapılan Güllaç, özellikle gül suyu ile hazırlanmış olunca, Amasya’nın sıcak yaz akşamlarında serinletici bir tat haline geliyor. Amasya’nın kadınları, bu geleneksel tatlıları yaparken, aile tariflerini nesilden nesile aktarıyor. Ramazan ayı, sadece ibadet değil; aynı zamanda bu lezzetleri paylaşmanın da zamanıdır.

İftarın hemen ardından Amasya’nın tarihi sokaklarında yürüyüş yapmak, bu şehrin ruhunu daha iyi anlamanın bir yolu. İftar sonrası, özellikle Hazeranlar Konağı’nın önünde, insan kalabalığı artar. Hem yerel hem de misafirler, bu güzel konağın önünde sohbet ederken, Amasya’nın tarihi dokusunu daha yakından hissediyorlar. O akşam, hafif bir rüzgâr eşliğinde, Yeşilırmak kenarında yürümek, ruhu dinlendiren bir deneyim. Amasya’nın akşamları, sadece gezmekle kalmıyor; aynı zamanda sokak sanatçıları ve yerel etkinliklerle renklendiriliyor. Şehir meydanında düzenlenen konserlere katılmak ya da Amasya’nın ünlü simitlerinden almak, iftar sonrası yapılacak keyifli aktiviteler arasında. Burada, geçmişin izlerini taşıyan tarihi yapıları gezmek, hem kültürel bir yolculuk hem de akşam serinliğinde dinlendirici bir aktivite oluyor.

Ramazan, sadece yetişkinler için değil; çocuklar için de özel bir dönem. Amasya’da, çocukların ilk oruç deneyimleri, aileleri tarafından büyük bir coşkuyla kutlanır. Geçen yıl, komşu çocuklarla birlikte sahura kalkarken, o heyecanı gözlerinde görmek beni çok mutlu etmişti. Herkesin elinde birer sepet, içinde çikolatalar ve şekerler; ilk oruçlarını tutacak olan çocuklara bu şekilde destek veriliyor. Bu gelenek, onlara Ramazan’ın neşesini ve bereketini hissettiriyor. Amasya’da, çocuklar için düzenlenen özel etkinlikler de oldukça yaygın. Mahalledeki caminin avlusunda, iftar sonrası çocuklara yönelik oyunlar ve yarışmalar düzenleniyor. Bu etkinliklerde hem eğleniyorlar hem de Ramazan’ın anlamını öğreniyorlar. Her yıl, Ramazan ayı boyunca bu tür etkinlikler, çocukların sosyalleşmesini sağlıyor ve aile bağlarını daha da güçlendiriyor.